روزنامه های اصلاح طلب امروز از یک پیروزی بزرگ سخن گفتند و آنرا یک گام به جلو معرفی کردند. اما ذوق زدگی این روزنامه ها امروز برای چه بوده است. اصلاحات چه چیزی را پیروزی و گام رو به جلو می خواند. ماجرا وقتی جالب می شود که می بینم اغلب روزنامه های اصلاح طلب روی این موضوع مانور پیروزمندانه داده اند.
این پیروزی چیزی نیست جز « ورزشگاه رفتن بانوان». اینکه چقدر از زنان واقعا چنین دغدغه ای دارند و اصلاح طلبان با بازی رسانه ای چطور این موضوع را به یکی از دغدغه های اصلی زنان تبدیل کرده اند یک طرف ماجراست. اما حالا با بی رونقی دستاوردهای این جریان سیاسی اصلاح طلبان برای اینکه مطرح کنند آنان توانسته اند شعارهایشان را محقق کنند، اینطور حضور زنان در ورزشگاه ها را در بوق و کرنا می کنند.
در همین رابطه، تیترهای جالب توجهی دیده می شود، روزنامه اصلاح طلب «اعتماد» با تیتر قابل تامل « جشن صندلیهای بنفش» اینگونه القا کرد که حضور زنان در ورزشگاه ها یکی از شعارهای محقق شده دولت دوم روحانی است. این درحالی است که چند سال از وعده های روحانی در خصوص وزیر زن، ازدواج جوانان، اشتغال زایی و اقتصاد و ... می گذرد اما وضعیت کشور نه تنها بهبود نیافته بلکه با گرانی های سرسام آور مردم در تنگنا قرار دارند.
به نظر می رسد روزنامه های اصلاح طلب این موضوع را راهی برای دستاوردسازی برای خود و دولت متبوعشان یافته اند و در صدد بهره برداری رسانهای و تبلیغاتی از آن هستند.
روزنامه آفتاب یزد، دیگر جریده اصلاح طلب هم در تیتر قابل توجه و حماسی چون « زنان در آزادی» با بزرگ نمایی قابل توجهی به نوعی این موضوع را یک مطالبه مهم که محقق شده عنوان کرد.
روزنامه همشهری وابسته به شهرداری تهران هم با تیتر «صندلی های بنفش» به این موضوع پرداخت. اینکه اصلاح طلبان سعی می کنند حضور زنان در ورزشگاه برای تماشای بازی تیم ملی فوتبال کشورمان را به نوعی به دولت ربط بدهند و آنرا دستاورد دولت بنامند، موضوع قابل توجهی است. این مسئله بیشتر اینکه دستاورد دولت و تحقق شعارهای اصلاح طلبان دیده شود بیشتر نشان دهنده دست های خالی جریان اصلاحات در حوزه عملکردی است.
روزنامه های اصلاح طلب امروز جیغ بنفش می کشند تا مردم را متوجه دستاورد خودساخته دولت کنند. دستاوردی که اگر به راحتی نگاه کنیم بیشتر یک مطالبه فیک و جعلی است که رسانههای اصلاح طلب برای زنان ساخته و پرداخته اند. این درحالی است که یک نظرسنجی میدانی به خوبی نشان می دهد که زنان اگرچه بدشان نمی آید که به ورزشگاه بروند اما بسیاری از آنان چنین دغدغه ای ندارند و مطالبات دیگری از جمله وضعیت شغلی و اجتماعی دارند.
در همین رابطه، «طیبه سیاوشی»، نماینده اصلاح طلب مردم تهران از افتخار آفرینی جدیدشان رونمایی کرده است. این نماینده مجلس گفته است: «کسانی که با طرح مباحثی حاشیهای، حضور زنان در ورزشگاهها را صرفا به خواست یک نهاد بینالمللی مثل فیفا تقلیل میدهند به نظر من قدری بیانصافی میکنند».
عضو فراکسیون امید در ادامه گفته است: «در واقع باید گفت که شکلگیری مطالبه گسترده از سطح جامعه ایران و رسیدن صدای جامعه زنان به فدراسیون جهانی فوتبال(فیفا) موجب شد تا این مساله به صورت رسمی حل و فصل شود. طبیعتا بحث نظارتی فیفا در افزایش تعداد صندلیهای اختصاص یافته به زنان موثر بوده است اما نباید از کوششهای داخلی در این باره غافل شویم. ما بارها ظرف سه سال و نیم گذشته در مجلس متذکر شدیم که این کار در تمام کشورهای اسلامی دارد، انجام میشود و نمیتوان این حق را نادیده گرفت».
«معصومه ابتکار» معاون رییس جمهور در امور زنان و خانواده درباره اینکه ورزشگاه رفتن مطالبه اصلی زنان نیست، اظهار کرد: «زنان مطالبات زیادی دارند و کسی هم نگفته که رفتن به ورزشگاه تنها مطالبه زنان است. یکی از مطالبات زنان، حضور در ورزشگاههاست و باید به این مطالبه در کنار سایر مطالبات توجه کرد.»
اصلاح طلبان عادت دارند که برای جامعه مطالبات سطحی و فیک بسازند و برای رسیدن به آن جنجال سازی سیاسی انجام بدهند. در شرایطی اصلاح طلبان از ورزشگاه رفتن بانوان به عنوان یک مطالبه زنانه یاد می کنند که ورزش بانوان با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کند.
اینکه زنان به ورزشگاه برای دیدن فوتبال آقایان بروند بیشتر از اینکه یک مطالبه فمنیستی باشد یک مطالبه مردسالارانه است و باعث رونق هر چه بیشتر وزش آقایان می شود. این درحالی است که عدم حضور زنان در ورزشگاه ها برای دیدن بازی زنان باعث شده که اسپانسرها و حامیان مالی که تماشاگران برای تبلیغات محصولات خود برای آنان مهم هستند، به ورزش زنان روی خوش نشان ندهند.
منبع : راه دانا
